Als kind vond ik het geweldig als mijn moeder zelf appelmoes maakte. Omdat dat in mijn beleving niet heel vaak gebeurde (meestal kregen we gewoon uit een pot haha) dacht ik dat het wel heel moeilijk zou zijn. Want zelfgemaakte appelmoes was zo veel lekkerder dan uit de winkel!
Toen mijn moeder daarstraks opmerkte dat ze wat appels met plekjes had en dus appelmoes ging maken, bedacht ik dat ik zelf ook nog een paar gerimpelde appels had liggen. Dus vroeg ik haar, is dat nou moeilijk, appelmoes maken. Ze had het me zo uitgelegd - nee dus, niet moeilijk. In feite gewoon de appels koken met een klein laagje water (eerst schillen en in stukken snijden natuurlijk), suiker en kaneel bij en tegen het eind glad maken met de staafmixer. Dat moest ik natuurlijk gaan proberen!
Dus ik schilde mijn drie appels, sneed ze aan stukken, en deed ze met wat water in een pan. Nooit geweten dat gerimpelde appels zo lastig schillen trouwens haha.
Ook de suiker en kaneel zette ik klaar, om er bij te doen als de boel ging koken.
Zien jullie dat? Het kookt echt! Of, zoals broertjes zouden roepen: 'Ameeeeeezing, it's alaiiiiiive! It's alaiiiiive!'
Nog een blik op het goedje voor het is ingekookt en gepureerd. Dat bruinige is de kaneel, dus nee, ik liet het niet aanbranden onder het foto's maken...
Met die drie appels werd het precies een leuke portie appelmoes voor een persoon. Natuurlijk moest ik het 'opdienen' (voor mezelf, jaja) in een bijpassend emaillen schaaltje. Geen idee meer hoe ik daar aan kom trouwens, ik heb er twee. In de andere zitten nu blauwe, groene en rode euroshopper m&m's. Soms doe ik net of het al kerst is. Maar goed.
En toen kon het gegeten worden. Het was best lekker, dus mijn appelmoes-experiment is gelukt!
Waarschijnlijk is normaal appelmoes uit een pot goedkoper, maar dit is goed om te onthouden voor als ik weer mijn appels te lang laat liggen. (Mam, ik beloof plechtig dat dat niet te vaak zal zijn, en dat ik braaf fruit zal eten.)
