Broertje is weer thuis!

Vandaag ben ik de hele dag op pad geweest. Nou ja, echt op pad niet, maar ik werd wel al om half 8 opgehaald door mijn ouders om naar Schiphol te gaan, waar mijn broertje zou landen.Gisteren is hij vertrokken uit Zambia.

Na anderhalf uur op het vliegveld gingen we, met broertje er deze keer bij, weer terug naar ons dorpje, waar ik gezellig de rest van de dag bij mijn ouders ben geweest. Soms minder gezellig omdat ik voor morgen een boek uit moest hebben. Gelukkig is de rest wel gewend dat ik zit te lezen, zeker als het een leuk boek is als Bridget Jones's Diary. Nou, ik heb hem dus uit gekregen, met gemak, terwijl broertje even bij sliep. Het schijnt niet zo lekker te slapen in een vliegtuig.

Nu ben ik weer thuis, en zit ik lekker onder een fleece-dekentje. Na twee dagen afwezigheid en een nacht tussendoor was mijn appartementje toch aardig afgekoeld.

Postcrossing meeting

Moniek, ik heb je foto geleend... hoop dat je het niet erg vindt ;-)

foto van mdkrouwel.blogspot.com

Ja, die ene met dat bruine vesten die paarse sjaal, dat ben ik...

Vandaag hadden we een postcrossing-meeting. Mijn eerste meeting - nou ja, niet mijn eerste meeting whatsoever, maar mijn eerste meeting van dit forum. En wat was het gezellig!

In Amersfoort kwam ik Moniek al tegen. Vervolgens vonden we in Zwolle de rest van de groep. Natuurlijk zijn we druk geweest met het bevolgen van de vele winkels waar ze kaarten verkochten - om andere klanten te horen zuchten: wat is het druk! Ja, vind je het gek, met zo'n 30 kaartjes-verslaafden die elkaar druk de leukste kaarten aanwijzen. Ik ben thuis gekomen met 17 kaarten, en als ik het zo hoorde om me heen valt dat nog mee.

Natuurlijk hebben we ook iets gegeten, en ondertussen verschillende kaartjes beschreven. Ik kan me het eerste kaartje (een zgn. official, waarbij mijn adres getrokken was door het postcrossing systeem) herinneren dat op zo'n meeting geschreven is. Dan krijg je ineens een kaartje waar een hoop postcrossers hun naam op hadden gezet. Zo leuk!

We zijn ook nog even langs het boekenfestijn geweest. Daar heb ik me gelukkig in weten te houden, anders was het de rest van de maand droog brood geworden...

Vangelis en Ithaka

Prachtige muziek, toch?
Ik kwam er eigenlijk weer op omdat op een forum iemand een mooi gedicht plaatste. Iemand anders kwam met een link naar youtube, waar Sean Connery dat gedicht voorlas, met Vangelis op de achtergrond.
Het blijft mooi...

Om dit gedicht ging het:

Ithaka

Als je de tocht aanvaardt naar Ithaka
wens dat de weg dan lang mag zijn,
vol avonturen, vol ervaringen.
De Kyklopen en de Lastrygonen,
de woedende Poseidon behoef je niet te vrezen,
hen zul je niet ontmoeten op je weg,
wanneer je denken hoog blijft, en verfijnd
De Kyklopen en de Laistrygonen,
de woedende Poseidon zul je niet treffen
wanneer je ze niet in eigen geest meedraagt,
wanneer je geest hun niet gestalte voor je geeft.

Wens dat de weg lang mag zijn.
Dat er veel zomermorgens zullen komen
waarop je, met grote vreugde en genot
zult binnenvaren in onbekende havens,
pleisteren in Phoenicische handelssteden
om daar aantrekkelijke dingen aan te schaffen
van parelmoer, koraal, barnsteen en ebbehout,
ook opwindende geurstoffen van alle soorten,
opwindende geurstoffen zo veel je krijgen kunt;
dat je talrijke steden in Egypte aan zult doen
om veel, heel veel te leren van de wijzen.

Houd Ithaka wel altijd in gedachten.
Daar aan te komen is je doel.
Maar overhaast je reis in geen geval.
't Is beter dat die vele jaren duurt,
zodat je als oude man pas bij het eiland
het anker uitwerpt, rijk aan wat je onderweg verwierf,
zonder te hopen dat Ithaka je rijkdom schenken zal.
Ithaka gaf je de mooie reis.
Was het er niet, dan was je nooit vertrokken,
verder heeft het je niets te bieden meer.

En vind je het er wat pover, Ithaka bedroog je niet.
Zo wijs geworden, met zoveel ervaring, zul je al
begrepen hebben wat Ithaka's beduiden.

K.P. Kavafis

Jeugdsentiment

Mijn opa had het wel eens over een opname, waar zijn vader op te horen is.
Nou moet je weten dat ik een halve Scheveningse ben. Toen ik klein was, kwam ik nog wel eens op Scheveningen, als mijn overgrootouders jarig waren bijvoorbeeld. Daar werd ik blootgesteld aan het geweldige Scheveningse dialect. En hoewel ik het zelf niet kan spreken, klinkt het nog steeds erg vertrouwd. Op de opname hoor je een paar Scheveningse mannen (waaronder opa dus) praten. En bij mij komen dus gelijk beelden naar boven van verjaardagen, waar bijna iedereen Schevenings met elkaar zat te praten. Een paar vrouwen in dracht bij elkaar... Bij de andere overgrootouders gebeurde het nog wel eens dat ik als klein kleutertje niet mee naar huis wilde, en dan mocht ik bij oma onder haar schort verstoppen.
Nieuwsgierig hoe dat klinkt dan? Hier kan je het horen. Ik droom nog even verder over de tijd dat ik een klein meisje was, die laat op mocht blijven omdat we weer naar Scheveningen gingen.

foto van www

Na meer dan een jaar...

Nee, hoor, ik stop niet, het begint eigenlijk net leuk te worden ;-)
Maar vandaag besefte ik ineens dat mijn blog al meer dan een jaar bestaat! Om precies te zijn, 24 september 2010 schreef ik mijn eerste stukje. Nou vind ik zelf 2010 niet helemaal meetellen hoor... Ik begon in het Engels, en had dat jaar nog geen volgers. Lezers durf ik niet zo hard te zeggen, maar ook die waren over een maand op een hand te tellen (terwijl ik voor vandaag de teller al op 54 zag staan daarnet, word er spontaan verlegen van!)

Vandaag is het vooral een mistige dag hier. En niet alleen hier als ik de radio mag geloven. Onverwacht was ik vandaag thuis, heel lekker op zich, maar wel met een watterig, duffig hoofd en na een nachtje weinig slaap. Maar goed, heb daarstraks al even bij geslapen ;-) Is wel zo handig als ik straks een beetje fris bij de verjaardag van mijn oma wil zijn. En ik heb film zitten kijken: Julie & Julia. Dat was ik gisteravond eigenlijk al van plan, omdat m'n vader 'Out of Africa' aan had gezet, ook met Meryl Streep. Was er helemaal voor in de stemming dus, maar net aan de late kant weer thuis om een hele film te kijken, en stiekem ook te gaar. ?Zojuist heb ik Amelie aangezet, maak gewoon een gezellige-film-marathon van mijn onverwachte thuis-dag...

Suikerverslaving

Ik merk het de laatste maanden bij mezelf: ik heb een suikerverslaving. Misschien geen enorme, maar toch. Misschien is het ook een gewoonte om iets 'zomaar' in je mond te kunnen stoppen.

Heb ik al verteld dat chocola mijn favoriete verslaving is?

Voorbeeldje: zojuist merkte ik dat ik geen zoetigheid in huis heb. Nou ja, die m&m's dan, maar die wil ik nog even laten staan. En wat snoepjes die ik niet heel erg lekker vind.
Mijn eerste reactie was: nog even snel naar de winkel, om wat snaai in huis te halen. Maar ik doe het niet. Want eigenlijk heb ik het gewoon niet nodig, dus waarom zou ik? Ik heb hier anderhalve kilo appels liggen, als ik tussendoor iets wil eten doe ik maar gezond. Ongemerkt gaat er namelijk toch al snel aardig wat van het boodschappengeld in lekkere dingen zitten, en dan heb ik het nog niet eens over dat het niet goed is voor me. Ik kon de afgelopen jaren mopperen op een zeker persoon die zo veel geld uitgaf aan lekkers, en die zo nodig altijd iets in huis moest hebben. Tja, en hoewel een deel van de slechte gewoontes zo wel aangeleerd zijn bij mij, wil ik zo niet worden. Ik wil graag mezelf gezond houden (voor zover ik dat zelf in de hand heb natuurlijk), en mijn portemonnee ook. Het geld voor de lekkere snaai geef ik sowieso liever uit aan iets waar ik meer aan heb, iets dat niet na een paar happen weg is.

mmm als die hier hadden gelegen...

Zo, na een peptalk stukje van en voor mezelf, ga ik er dus aan: geen zoetigheid meer in huis halen. Ben heel benieuwd of dit gaat lukken. Want ik weet van mezelf: als ik het niet in huis heb, eet ik het ook niet. En als ik het wel in huis heb, pak ik het veel te snel wel. Zo, en nu naar mams waar ik vanavond mee zou eten, kijken of zij nog iets zoets in huis heeft ;-) (Nee hoor mam, geintje, als ik in je kasten zit mag je slaan haha)

Jake in Zambia: Livingstone

Jake in Zambia: Livingstone: Hoi allemaal, Ik ben ondertussen veilig in Livingstone aangekomen. Dinsdag was mijn afscheidsdienst voor Serenje, en die was erg mooi. Ik ...

Met Broertje in verweggistan gaat het dus goed gelukkig. Nog maar ruim een week en hij is weer thuis!

plaatje van www