Dode mobieltjes en twitter

Zojuist werd ik weer met mijn neus op de feiten gedrukt: met de social media weten ze je overal te vinden.
Wat wil het geval, ik liet per ongeluk mijn mobiel in mijn broekzak zitten. Die ging in de was, mét mobiel. Dag mobiel, nu doe ik het voorlopig even met een oud bakkie van mijn vriend.

Zulk nieuws moet natuurlijk gedeeld worden op twitter - nu zet ik daar nooit zo veel boeiend, en ik had eindelijk iets wat het melden waard was, zonder dat het meteen inhield dat ik van huis was. Want dat je zoiets niet op twitter moet gooien, dat weet mijn neus ook, dan nodig je de inbrekers zo ongeveer uit.

Dus het noodlot van mijn mobieltje werd vermeld. Ongeveer een half uur later werd ik gevolgd door, juist, een of ander 'iets' dat mobieltjes met korting aanbood. Uh ja, dat was dus wel erg doorzichtig he - en dat terwijl ik niet eens een #hastag (of hoe spel je dat) van 'mobieltje' gemaakt had. Ach ja, ook op twitter kan je volgers blokkeren, dat is dus wat ik met die reclamezooi gedaan heb. Zomaar gespamd, het is wat.

Helaas ben ik nog steeds zonder écht mobieltje. De koelkast van vriendlief is wel erg oud, en het is nog even afwachten hoe goed de batterij is. Die van mij dus niet meer, die heeft kortsluiting gehad. Zelfs een reanimatie-behandeling met de föhn door vriend heeft niet meer mogen baten.