dinsdag 22 november 2011

Jeugdsentiment

Mijn opa had het wel eens over een opname, waar zijn vader op te horen is.
Nou moet je weten dat ik een halve Scheveningse ben. Toen ik klein was, kwam ik nog wel eens op Scheveningen, als mijn overgrootouders jarig waren bijvoorbeeld. Daar werd ik blootgesteld aan het geweldige Scheveningse dialect. En hoewel ik het zelf niet kan spreken, klinkt het nog steeds erg vertrouwd. Op de opname hoor je een paar Scheveningse mannen (waaronder opa dus) praten. En bij mij komen dus gelijk beelden naar boven van verjaardagen, waar bijna iedereen Schevenings met elkaar zat te praten. Een paar vrouwen in dracht bij elkaar... Bij de andere overgrootouders gebeurde het nog wel eens dat ik als klein kleutertje niet mee naar huis wilde, en dan mocht ik bij oma onder haar schort verstoppen.
Nieuwsgierig hoe dat klinkt dan? Hier kan je het horen. Ik droom nog even verder over de tijd dat ik een klein meisje was, die laat op mocht blijven omdat we weer naar Scheveningen gingen.
foto van www

5 opmerkingen:

Lisette zei

Heerlijk, jeugdsentiment, mijn gedachten gaan ineens terug naar mijn (helaas overleden) oma...

Ik heb net even geluisterd, maar kan er geen bal van verstaan ;-)
Maar als ik plat zeeuws ga praten kun jij het waarschijnlijk weer niet verstaan...heerlijk die dialecten!

Lekker Leven Met Minder zei

Grappig zeg! Ik wist helemaal niet dat dat in Scheveningen zo ging.

Anoniem zei

Tja, ik kan het eenmaal vlogen...
Je jongste B.roer

Alynia zei

Ja Martekosje, dat krijg j als je er mee opgegroeid bent ;-)

Bean Nádúrtha zei

Jèèèè. Mot je 'n ommekantje dan, pand?
Wie zou die keja zijn?